øLive r.2in_
··ø··¹··²···¾··· +iM³ 9س~ 6/ ····м?αƔαпαs
Πόσο θα στεναχωρηθείς άμα πεθάνω; ·· Πόσο πολύ; · πόσες μέρες; ·· έλα! δεν θα κλαις και μια ζωή · ε; · δεν μου αξίζει · τι λές κι εσύ; ·· Δεκαπέντε μέρες, νομίζω είναι καλά ·· και θα πηγαίνεις στους καναπέδες μας · κι ίσως παίρνεις και δύο φρέντο, ένα γλυκό κι ένα σκέτο ·· Και μετά θα σταματήσεις να πηγαίνεις στους καναπέδες ·· Και για τρεις μήνες μια-δυο φορές τη βδομάδα θα με σκέφτεσαι και άλλοτε θα κλαις, άλλοτε θα μελαγχολείς (ας πούμε εναλλάξ) ·· Και πιο μετά θα μελαγχολείς πιο σπάνια και ίσως και πάλι να κλαις λιγάκι, όταν θα πλησιάζεις κάτι που ζήσαμε μαζί · σαν μαζί ·· Και κάποια φορά, αν πραγματικά μ’ αγάπησες θα γράψεις και για μένα ότι με ξεπέρασες στα χρόνια ·
Πόσο μ’ αγαπάς;
Πόσο ακόμα θα μ’ αγαπάς;
μ’αγαπάς;
με αγάπησες απέραντα κάποια στιγμή;
δεν είναι η πρώτη φορά που το σκέφτομαι, αλλά σήμερα, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, θα ήθελα να το ξέρω ·-
Ɣ3ɴɴ3s!s
α)
εν αρχή είναι ο λόγος
και ο λόγος χωράει σε 140 χαρακτήρες
και μερικές φορές μπορεί να φτάσει και τους 400 χαρακτήρες
β)
και o λόγος είναι προς εσένα
και εσύ είσαι ο λόγος
δηλαδή η αιτία και η δύναμη (μου)
γ)
ο λόγος δεν έχει λόγο να λέγεται
δ)
το λόγο αυτόν εγώ δεν τον σεβάστηκα
γι’ αυτό είναι στιγμές που νιώθω βλάκας
νιώθω τι βλάκας είμαι
ε)
Συγνώμη.
boa+râin
Άγονη γραμμή ·· αλήτης · στο κατάστρωμα ·· μόνο για να σε δω τουριστική · ένα χαμόγελό σου μοιρασμένο ·· πάω στο παράθυρο · να έρθεις και συ να δεις τη θάλασσα · δήθεν · να πάρω το χαμόγελό σου μου ·· λίγο -πάντα πολύ λίγο- μόνοι μαζί ·· απέραντη μικρή σιωπή §
Τώρα φεύγω · δεν το ξέρω αλλά θα σε ξαναδώ στο τραίνο ·· πάλι χαμόγελο, πάλι μαζί · πιο πολύ μαζί §
Θεσσαλονίκη.
